Geçmişte yaşadıklarımı düşünüyorum şimdilerde. İnsan geçmişini en yoğun yaşlılık döneminde sorgular oysa! Yoksa yaşlanıyor muyum? Yaşlı bir hastam vardı; mutlu musunuz diye sorduğumda birden bire gözleri dolmuş ve ağlamaklı gözlerle bana bakarak "mutluluk çok eskiden di" ben en son ne zaman mutlu oldum hatırlamıyorum demiş ve gözyaşlarının derin çizgiler üzerinden süzülmesine izin vermişti...Çok üzüldüğüm anlardan biridir.Sonraki görüşmelerimizde anladım ki geçmişse dair çok fazla pişmanlık biriktirmişti ve artık geçmişte yaşadıklarını sorgulamaktan bugününü yaşayamıyordu ve derin bir mutsuzluktu şimdilerde yaşadığı!
Pişmanlıklar zordur, ağır bir yüktür insanlar için...Keşkeler bugünü alır götürür...ve eğer çok fazla pişmanlık doldurursanız heybenize yaşlanınca hep geçmişinizi ve hatalarınızı düşünür ve çoğu zaman yaşanmamış bir hayatın yasını tutarsınız...Çok geç olmadan heybenize bir bakın derim ben !
5 comments:
keşke heybeyi boşaltabilsem ;)
bakıyorum son zamanlarda, pek çok şeyi çıkardım attın içinden heybemin. başkalarını doldurmam an meselesi. gün gelir onları da çıkartır atarım, yeter ki atmama yardım edecek birisi olsun yanımda...
umit,
heybeyi boşaltmanın zor olduğu konusunda çok haklısın!Destek olacak birinin varlığı şart...
heybem ne yazık ki o pişmanlıklarla dolu.. ama öyle yer ettiler ki artık istesem de çıkaramam..yahut çıkarsam da izleri rahat bırakmaz beni..
ruki,
evet geçmişin izlerinden sıyrılmak biraz zor, ama bundan sonrası için çok şey yapabilirsin; hayatına unutulması zor yeni pişmanlıklar eklemeyerek...bu hepimiz için geçerli :)
ruhiii hayat pişmanlıklar yumağı değil mi zaten....hayat öyle kısaki..pişmanlıkların getirdiği izler mutlu etsin artık
Post a Comment