Thursday, January 17, 2008
Öğrettiği diğer bütün anlamlar gibi
Korktuğun şeyler olduğunda öylece bakakalırsın geride kalan gerçekliğe...Sanki içinde bir başka sen daha vardır, sessizce içindeki diğer sen'e kızarsın...Kızma boşuna, söylenme; o da sensin! İşte o an ne kadar kaçmak istersen iste, hesabı kendine çıkarırsın. Sadece kendine zarar verirsin. Sadece kendine akar göz yaşların ama sen kızgınlıktan ağladığını sanırsın. Dürüst ol aslında sen kendi haline acırsın! Acıma kendine, kızma da. İnsanız hepimiz; yanılırız. Hem hatalar da hayata dair değil mi? Küçükken bilmiyorsun hata ne demek. ve sonra yaptığın hatalarla büyüyorsun ve hayat sana öğretiyor anlamını...Öğrettiği diğer bütün anlamlar gibi...
Tuesday, January 8, 2008
umut kırıntıları...

Sesimi bir yerde birilerinin duyduğunu biliyorum, hatta diyorlarki ne kadar benzer yaşadıklarımız. Tuhaf; ben sadece boş beyaz bir ekrana yazıyorum, sonra yazdıklarımla bir başka insanın ruhuna dokunabiliyorum...Öyleyse daha çok yazmalı, daha çok paylaşmalı... Dün küstüm dedim oyunlara. Neden mi? Kitapta diyorduki bazı kadınlar sadece gerçeği isterler, çünkü onlar cevapsız sorulardan daha çok acı çekerler diye. Ben öyle kadınlardanım. Canımı yaksada gerçeği isterim sadece gerçeği! Beni üzmemek için gerçekleri saklayanlar bilmediler canımı daha çok yaktıklarını. Sorularla savaştım çaresizce, sorular bitmeden kabuk bağlamadı yaralar. Şimdiyse herşey karmakarışık hayatta. Yine aynı noktadayım. Hangisi gerçek hangisi yalan? Ya umutlanırsam. Hayır umut; yeşertemem seni içimde. Eğer bir kez daha kırarsa rüzgar dallarını; dayanamam anlasana!Sen çok kıymetli bir hazinesin benim için. Anlasana saklamalıyım seni. Peki nasıl saklayabilirim seni? Umutlanmadan sevebilir mi insan? Umutlanmazsa bekleyebilir mi? Umutlanmazsa özleyebilir mi? Peki ya her şey sadece tek bir saniye de yıkılırsa, yıkıntıların altından yine sadece bir kaç saniyede umut kırıntıları toplanabilir mi? Bunun cevabını biliyorum ve korkuyorum. Almayın sevdiklerinizden, insanlardan umutlarını! Umutlandırmayın yok yere bir başka insanı...Zira sadece umutları kalmış olabilir tutundukları! Umutla kalın ve o na sahip çıkın...
Monday, January 7, 2008
:(
Küstüm, ben artık oynamıyorum. Oyunlarınız, kurallarınız hepsi sizin olsun. Dedim ya ben artık oynamıyorum.
Subscribe to:
Posts (Atom)