Monday, September 17, 2007

annelik...


Dün gazetede okuduğum, beni derinden etkileyen bir haberi paylaşmak istiyorum. Hikaye işte "annelik bu" dedirten türden. 22 haftalık hamileyken kanser olduğunu öğrenen ve bebeğinin ölmesine izin vermemek için kemoterapiden vazgeçen ve bebeğini sedece bir kez kucağına aldıktan sonra ölen bir annenin hikayesi bu...Kendi yaşamından vazgeçip, bebeğini yaşatmayı seçen bir anne! Bence yılın değil yüzyılın annelerinden biri olmalı...Peki ya o bebek...Bence o bebek hayata sımsıkı tutunmalı ve annesi içinde doyasıya yaşamalı hayatı!Çünkü onun yaşamı çok değerli...

5 comments:

mahallenin delisi said...

ben de haberi okuduğumda tüylerim diken diken oldu. ben böyle bi'şey yapabilir miydim bilemedim. dahası annemin böyle bir tercih yapmasını ister miydim en çok bu kafamı kurcaladı. ve kesinlikle istemeyeceğimi fark ettim.

sen de son cümlende demişsin ya "annesi için doyasıya yaşamalı hayatı" diye. işte o çok büyük bir yük gibi geldi. tüm hayatım boyunca "annem için" onun anısıyla ve büyük fedakarlılığını omuzlarımda hissederek yaşamak istemezdim sanırım. annemse büyük bir kararlılıkla kendi başına gelse aynı şeyi yapacağını söyledi. kafam epey karıştı, anne olmadan anlamazsın dedikleri bir durum bu herhalde...

FİGEN said...

mahallenin delisi,
Evet bebek henüz doğmadan büyük bir sorumluluk üstlenmişti aslında...Ama şu konuda sana sonuna kadar katılıyorum; anne olmadan annenin vermiş olduğu bu kararı anlamamız çok güç...

ezop said...

Böyle annelere ilişkin başka örnekler de mevcut. Mesela karnındaki yavrusunun kalp hastası olduğunu öğrendiğinde kendi ölümü pahasına anne karnında açık kalp ameliyatı yapılmasını göze alan ya da trafik kazası sonucu vücudundaki kırıklara rağmen ağrı kesici bile almayan anneler gibi. Ben o annelerin öldüklerinde gerçekten önemli bir mertebeye yükseldiklerini ya da yükseleceklerini hissediyorum. Keşke diyorum benim de uğruna herşeyi göze alabileceğim bir yavrum olabilse...

FİGEN said...

ezop,
evet bu anne gibi özel bir çok anne var...bende bu annelerin özel olduğu ve özel bir mertebeye yükselecekleri konusunda seninle aynı fikri paylaşıyorum.

cesur kedi said...

Tuylerim diken diken oldu..

Allah'im o bebege guc versin.. Sansli ama sanssiz , degisik bi r durum..