Zor deneyimler yaşıyorum son günlerde...Hayat sabrımı deniyor sanırım ama ben artık yorgunum..."öyle bir rol vermişler ki; okudum, okudum anlamadım" diyen şarkı sözüne döndü hayatım!Sanırım ben dünyaya çabalamak için gelmişim, birden bire yenilenmedi hiç benim hayatım, hep daha fazla çalıştım ben, hep sonuna kadar mücadele ettim!Ama ne yaparsan yap, hayat son noktayı koyuyor; bunu da yaşayarak öğrendim...Hayat son an'a kadar sürprizlerle doludur diyordu filmde...Benim o sürprizlerden birine her zamankinden çok şimdi ihtiyacım var...Öğrenilmiş çaresizlik bu yaşadığım onu da biliyorum; dedim ya yorgunum...
2 comments:
ben de bir zamanlar mucizeye ihtiyacım olduğunu düşünüyordum. sonra üstünden zamanlar zamanlar geçti. ben istediğimi bile unuttum. bir gün baktım eski defterlere
"bir mucize istiyorum" yazmışım. sonra düşündüm bir sürü mucize gelip bulmuş beni. Velhasılı bu kadar içten çağırdığına göre bulacaktır o sürpriz seni yakında. sakın su koyverme, bırakma kendini diyesim geldi, haddim olmayarak...
mahallenin delisi,
Umarım beni de bissürü mucize bulur :)bu arada senin sayfanıda takip ediyorum; bu yüzden seni listeme ekliyorum :)
Post a Comment