"Sevgi,
Zehirli bir düşün,büyülü sözcüğü...
Öte yandan sevmek göze almaktı,sonuna dek gitmekti,gidebilmek yürekliliğiydi. Biliyordu prenses uykusundan uyandığında,ya da uyanır uyanmaz onu eskisi kadar sevmeyecekti.Çünkü sevmek sessiz ve tek başına birşeydi.Sevmek yalnızlıktır.Onu eskisi kadar sevemeyeceğinden korkuyordu.Onu uyandırmaktan korkuyordu.
Eskisi kadar sevemeyecekti,belki de hiç sevemeyecekti.Çünkü arada o orman, o karanlık,o geçit vermez,o giz olmayacaktı artık.
Ansızın anladı ki uyuyan güzelin kendisini değil,masalını seviyordu Prens!" Murathan Mungan...
Çok güzel bir yazı ama ben sadece bir kısmını paylaşıyorum sizlerle, tamamını mutlaka okuyun!
2 comments:
bizim olunca o sevgi,karşılığı olunca neden değer kaybeder...çabalamak,kovalamak mı sevdiriyor insanı insana...
bitaneem hoşgeldiiin,pek mutlu oldum oh bee... :)
bende geliyorum yakıncık zamanda... :)
nurum,
Bende senin gelmene çok sevindim :)
Post a Comment