Büyük bir ağaç olmaya çalışan, genç bir ağaca benzettim bugün kendimi! Her bir yaprağım çok değerli...Köklerimle daha derinden tutunmaya çalışıyorum hayata! Rüzgarlarımda var tabiii, her bir dalımda ve yaprağımda hissettiğim, kimi zaman sert, kimi zaman ılık rüzgarlar...İzin veremem rüzgarların yapraklarımı savurmasına; dedim ya büyük bir ağaç olmak istiyorum! Bazen savruluyor yapraklarım rüzgarlarla ama ilk bahar fırsatında yeniden filizleniyorlar! Ve ben artık biliyorum; yeni açan yapraklarımın değerini; çünkü onların anlamını bana esen sert rüzgarlar öğretti! Yine Figence kısa bir yazı, benim kısa yazılarımda büyük anlamlar gizli, hayat da öyle değil mi zaten, bazen küçük bir şey yaşarsın ve kocaman şeyler öğrenirsin...
2 comments:
yazılarını okumayı özledim arayı bu kadar uzatma.:))dediğini yapmak zor aslında...hayatta kırılmadan kalabilmek zor...önemliolanda bu zaten her türlü zorluğu yıkılmadan ve kırılmadan atlatabilmek...bazen geçmişte yaşadıklarımızı unutmak hayat.. bazense onları hatırlayıp devam etmeyi öğrenmek hayat.... bunları bir arada yapıp hala bağlıysak hayata başarmışız demektir bence.. seninde bunu yapabileceğini biliyorum kib.öptüm
Canım arkadaşım Zühal,
O kadar güzel bir yorum yapmışsın ki...Evet "bazen geçmişte yaşadıklarımızı unutmak hayat.. bazense onları hatırlayıp devam etmeyi öğrenmek hayat...."
Post a Comment