"Fazla bir şey istemem, sadece dur burda" diyor şarkıda...Oysa ne kadar da zordur sessizliği paylaşmak, aslında zor olan sessizliği paylaşabilecek ve yanında huzur duyulacak insanı bulmak değil midir? Eğer o insanı şu an bulmuş olsaydım ona:Sana ihtiyacım var ama sadece sessizce otur yanımda; yorma sorularla, nedenlerle beni; zaten nedenlerini bilseydim ben de sessiz kalmazdım ki demek isterdim; isterdim konuşmadan saatlerce oturmak... Huzur ne kadar da zor bulunur oysa; şu zaman diliminde insanlar her şeye, her sevgiye, ve her insana kuşkuyla bakarken; ne zor bulunan bir hazinedir, yanında huzur bulunabilecek diğer yarıyı bulmak...
4 comments:
hakkaten en zoru sessizliği paylaşmaktır. sırf ses olsun diye, havadan ottan böcekten bir sürü gereksiz şeyden bahsedilir de, sessizce yanında oturabileceğin, rahatsız olmayacağın insanlar bulmak çok zordur. hele o diğer yarıyı bulmak, onunla sessizliği paylaşabilmek. cevapsız soruları düşünmeden, sessizce uyuya kalmak omzunda...
zordur sessizliği paylaşabilmek, her yiğidin harcı değildir!
Mahallenin delisi,
Çok güzel yorumlamışsın, teşekkür ederim!
huzur diyoruz hep,hep bir ağızdan..tek ihtiyacımız buyken en huzursuzunu yaşıyoruz,yaşatıyoruz belkide hayatın... :( peki huzuru bulduğumuz da?
İlknur,
Huzuru bulursak artık ne kadar değerli olduğunu bildiğimiz için sahip çıkmalıyız ona...Ah bir bulabilsek :)
Post a Comment