"İnsanın zamanla bağı onu diğer varlıklardan ayırır. Geçmişi ve geleceği bugüne taşıyabilmek insana mahsus bir özelliktir" diyordu yazıda!
Ardından düşünmeye başladım, evet dedim kendi kendime ne kadar da doğru! Öyle bir bağ var ki zamanla aramızda kopması imkansız...Çoğu zaman bugünde hep geçmişi, çoğu zamanda bugünümüze geleceği taşıyıp bugünü yaşayamıyoruz. Ve bugünde bir gün geçmişimiz oluyor ve gelecekte de hep onun izlerini sorguluyoruz!
Pişmanlıklarını anlatan insanlar genelde geçmişlerini hep bugünde yani bugünkü bilinç düzeyinde sorguladıkları için daha çok acı çekiyorlardı; hatalar hep o zaman diliminde değil de bugünde değerlendirilince acıtıyordu insanların canını yazıyı okudukça bunu farkettim...Zamanla bağın kopmama nedeni de buydu belki...Çok felsefik oldu gibi....
No comments:
Post a Comment